Biografie
Olbrzymi dorobek w dziedzinie fotografii dokumentujących ,,kraj lat dziecinnych” uzupełnia ten tom wspomnień napisanych bogatą, soczystą polszczyzną, tom pełen czułości, nostalgii i poezji. Jan Bułhak pisał te wspomnienia w Wilnie, w okresie od stycznia 1940 roku do października roku 1942 i z dystansu kilkudziesięciu lat przywoływał wspomnienie utraconego raju dzieciństwa, życia "różami usłanego".
"To mój skarb ostatni - pisał w styczniu 1940. - Nie dam go sobie wydrzeć. W obliczu powszechnej zagłady chcę ten skarb zachować jak najdłużej, chcę go utrwalić w piśmie, by nie zginął wraz ze mną. Chcę go jeszcze raz obejrzeć oczami dziecka, olśnionymi ujrzanym w zaraniu pięknem. Chcę go wywołać w całej krasie wbrew dzisiejszemu pohańbieniu. (...) Chcę wszystkie te czarowne wspomnienia wygarnąć z pamiętającego serca, przyoblec w kształty nowe i poczuciem ich żywej istotności walczyć do upadłego ze śmiercią zniszczenia i zapomnienia".
